19.11.16

Kumbaracı Yokuşu


Bir yanım pırıl pırıl parlarken dökülüyor kimi yanım. Nasıl da karışmışım.


Bir çamaşır ipine dizilmiş gibiyim, ne kadar uçsam uzaklaşamam.

Kapana kısılmış gibi hissederken bir yandan da umulmadık dallar sürerim gökyüzüne. Yanımdan gelip geçenler göremezler köklerim yukarıdadır, çok yukarıda.


Ah umutlarım tamamıyla kurumuş desem de hayal kırıklarının kırık tuğlalarının arasından yeşeriveririm inanamazsın.


Ne derlerse desinler ayaktayım.


Tamam ilk baharımda değilim belki ama sonbaharın renkleri de çok cazip olabilir. Bolca sarının arasına serpiştirilmiş biraz turuncu biraz kırmızı.


Bir bakmışsın kaybolup giden ruhumun mabedindeyim.


Bir bakmışsın neşeli kahkahaların izinde gülümserim.


Ah o gemiler, sonra binerim diye harcadığım şimdiler..


Ama biliyor musun çok geç değil hiçbir zaman şekil vermek için..


Hayatın güzelliği de burada değil mi?


Hiç ummadığın bir anda yepyeni kapı açılabilir önünde.


Bir dal çiçeklenir yüreğinde.


Ayaklarıma kara sular inse de başım hep bulutların üstünde kalsa...

Ben, gençliğim, hayallerim ve elimden kaçıvermiş kırmızı balonlar, hep beraber  yürüyoruz Kumbaracı Yokuşu'nda.

12 comments:

  1. Çok nefis bir yazı. Fotoğraflar yazıya özdeş. İkisi karışmış. Ve bizi de karıştırdı biraz :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Teşekkür ederim Yasemin, arada karışıyoruz öyle :)

      Delete
  2. Kumbaracı Yokuşunu hiç yorulmadan, mutluluktan gözlerim buğulanarak, bazen acı acı gülümseyerek ağır ağır çıktım.
    Çok güzeldi, teşekkürler.
    Oralardan kim bilir kaç kişi hiçbir şey görmeden, fark etmeden gelip geçiyor.
    Sevgiler.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ne güzel, yazı da fotoğraflar da amacına ulaşmış demek ki Makbule Hanım.


      Fotoğraf çekerken neyi çektiğimizi merak edenler vardı. Oysa ne yaşanmışlıklar, ne hatıralar saklı o binalarda.

      Benden de sevgiler :)

      Delete
  3. Replies
    1. :)

      Sokaklarda ne hikâyeler var Evren.

      Delete
  4. Replies
    1. Biraz hüzün biraz mutluluk saklı her birinde.

      Delete
  5. Fotoğraflarla birlikte, iç seslerin ne güzel dile gelmiş.
    Fotoğraflar görünenden çok daha öte derinden derine konuşmuş..
    Güzel olmuş.. Demek ki sen daha çok fotoğraf çekmelisin.
    Daha çok anlatmalısın Handan'cım ;)
    Gözüne, gönlüne, kalemine sağlık..sevgilerimle..

    ReplyDelete
    Replies
    1. Teşekkür ederim :) Benden de sevgiler :)

      Delete